Οι από το Γ.Π.Σ προβλεφθείσες επεκτάσεις των οικισμών της Πάρου κρίθηκαν ως ακυρωτέες από το Συμβούλιο της Επικρατείας με την υπ’ αριθμ. 164/2022 Απόφασή του. Το Γ.Π.Σ, το οποίο εγκρίθηκε ήδη από το έτος 2012, προέβλεπε την επέκταση ήδη υφισταμένων οικισμών αλλά και την οριοθέτηση εκείνων που δεν είχαν οριοθετηθεί, λόγω μεγάλης οικιστικής αλλά και τουριστικής ανάπτυξης.

Παρόλα αυτά το Δικαστήριο έκρινε ότι «η ανάγκη δημιουργίας νέων οικισμών με την επέκταση υφιστάμενων και την ένταξη σε σχέδιο νέων δεν τεκμηριώνεται νομίμως από την άποψη της ανάλυσης της υπάρχουσας κατάστασης του φυσικού και δομημένου περιβάλλοντος, των αναμενόμενων πληθυσμιακών μεγεθών και της φέρουσας ικανότητας του νησιού» ενώ συνεχίζει αναφέροντας ότι «δεν αναλύεται στη μελέτη (σ.σ. του ΓΠΣ) η σημασία του φυσικού και του ανθρωπογενούς περιβάλλοντος της Πάρου». Η τελευταία αυτή σκέψη κάνει αναφορά στο πλέγμα των διαδοχικών προστατευτικών ρυθμίσεων, όπως η από το  1969 ρύθμιση «χάριν της διατηρήσεως του φυσικού κάλλους του τοπίου και της προστασίας του παλιού γραφικού οικισμού της Ναούσης εκ των ανελέγκτως ανεγειρομένων ακαλαίσθητων οικοδομών», ο από το 1975 χαρακτηρισμός όλου του νησιού ως τόπου ιδιαίτερου φυσικού κάλλους, ο χαρακτηρισμός πλήθους οικισμών ως παραδοσιακών το 1978 και 1985 και ο καθορισμός της ζώνης οικιστικού ελέγχου στην περιοχή Κολυμπήθρες Νάουσας το 1988.

 

Ακόμη, αναφέρεται ότι «τεκμηριώνεται ανεπαρκώς ο υπέρογκος αριθμός των εποχικών κατοίκων που αποτελεί βασικό λόγο της επιχειρούμενης επέκτασης, ιδίως ο αριθμός των παραθεριστών/χρηστών β΄ κατοικίας, ο οποίος παρουσιάζει αύξηση 62,5%. Η εν λόγω αύξηση αποδίδεται στην “αναμενόμενη” ανέγερση νέων παραθεριστικών κατοικιών, πλην οι επιπτώσεις της εκθετικής αυτής αύξησης των παραθεριστικών κατοικιών στο φυσικό και στο ανθρωπογενές περιβάλλον δεν αξιολογούνται στη μελέτη όπως έπρεπε και αντιστρατεύεται τον στόχο της ανάσχεσης της δόμησης», καταλήγοντας ότι: «Δεν συνιστούν ζωτική ανάγκη που να δικαιολογεί τη δημιουργία νέων οικισμών οι “πιέσεις οικιστικής ανάπτυξης”ενδιαφερομένων για την οικοδομική εκμετάλλευση νέων εκτάσεων εντός και εκτός οικισμών, διότι ιδιωτικά συμφέροντα μόνο επικουρικώς λαμβάνονται υπόψη κατά τη θέσπιση χωροταξικών και πολεοδομικών ρυθμίσεων».

 

Κατά συνέπεια, το Δικαστήριο ακύρωσε το γενικό πολεοδομικό σχέδιο της Πάρου, στο μέρος όμως που αφορά στην επέκταση των οικισμών της Παροικιάς, της Νάουσας και των Λευκών/Κώστου και στην ένταξη σε σχέδιο νέων οικισμών.